Pierwszy ;z wymienionych modeli ujmuje istotę instytucji w kategoriach charakterystycznych dla biurokratycznego sposo- ' bu zorganizowania. Ostatni, zdaniem autora, najpełniej oddaje istotę każdej instytucji, stanowi w pewnym sensie przeciwieństwo pierwszego i powinien być w przyszłości podstawą organizowania procesów współdziałania łudzi. Najpełniejszy wyraz odmiennego od weberowskiego spojrzenia na istotę organizacji formalnej instytucji dali T. Burns i G. M. Stalker. Na podstawie szczegółowych i trwających przeszło trzy lata badań empirycznych, prowadzonych w angielskich zakładach' pracy, opracowali oni dwa modele systemów zarządzania: 1 „mechanistyczny" i „organiczny". Charakterystykę obu modeli przedstawiono w tabl. 6. Jak wynika'z przedstawionej w tabl. 6 charakterystyki, podstawą mechanistyczńego typu organizacji formalnej są zasady biurokratycznego sposobu zorganizowania instytucji. Po pierwsze, kładziony jest nacisk na wąsko pojmowaną specjalizację w działaniu, dostosowaną tylko do tych czynności, które zarejestrowane są w tzw. sferach kompetencji, tj. formalnych zakresach działań pracowników.