Podstawową zasadą struktury typu funkcjonalnego jest pod- porządkowanie jkażdego" z wykonawcow^jwielu bezpośrednim kierownikom, spośród których każdy wyspecjalizowany jest w zakresie jakichś czynności kierowniczych i w tym zakresie formułuje polecenia dla wykonawców będących zarazem podwładnymi pozostałych kierowników, jak również otrzyróiuje od nich sprawozdania z wykonania swych poleceń. Opracowanie teoretycznej koncepcji tej struktury przypisuje się amerykańskiemu twórcy kierunku naukowej organizacji, pracy F. W. Taylorowi. Pierwszy przeciwstawił się on zasadzie „uniwersalności majstra^ zakładającej jedność rozkazoda/wstwa 6. Twierdził przy tym, iz nie można wymagać, aby jeden człowiek znał się ma wszystkim. Dlatego też czynności pierwotnie 'należące do zakresu działania jednego kierownika (majstra) podzielił pomiędzy wielu kierowników wyspecjalizowanych w danego rodzaju czynnościach. Tym samym stworzył formalną strukturę organizacyjną ¡nowego typu (zób. rys. 9). '
Trzeba podkreślić, iż struktura funkcjonalna występuje zawsze tylko między dwoma sąsiadującymi ze sobą szczeblami hierarchii organizacyjnej-. Zostaje wskutek tego wyraźnie zaznaczona linia rozgraniczająca przedmiot kierowania od organu kierującego. Może ona przebiegać na przykład między I i II szczeblem hierarchii. Natomiast między stanowiskami wyższych szczebli stosunki organizacyjne .mogą przyjmować postać typową dla struktury liniowej.
opinie barc | |
|